Co kiedy święta kojarzą się źle? Jak je przeżyć ?

Święta to trudny czas dla wielu osób gdyż to nieraz:

  • pierwsze święta po utracie bliskiej osoby to często traumatyczne przeżycie, puste miejsce przy stole ma szczególnie bolesny wymiar
  • poczucie obowiązku i poczucie winy, które nakazuje brać udział w spotkaniach rodzinnych z osobami, które stosują lub stosowały przemoc fizyczna, psychiczną bądź zostawienie emocjonalne lub/ i są uzależnione od alkoholu
  • silny stres dla osób, które rozstały się z partnerem/partnerką i przeżywają pierwsze święta  w pojedynkę.
  • stres związany z przygotowywaniem świąt i wysoko stawianymi sobie wymaganiami i lękiem przed oceną „jak wypadnę”
  • stres związany z konfliktami (międzypokoleniowymi) świątecznymi na temat sposobu spędzania sporej ilości wolnego czasu.

Osoby, które rozwinęły już  znaczną niezależność (na przykład w czasie terapii) zastanawiają się nad tym jak poradzić sobie z tym okresem i podejmują indywidualne decyzje takie jak:

  • odmówienie udziału w niechcianym spotkaniu wigilijnym, mimo, że dotąd poddawały się zwyczajowi znoszenia upokorzeń ze strony rodziny przy tej okazji
  • ograniczenie wigilijnego kontaktu z rodziną do minimum (tylko krótka wizyta, tylko telefon, kartka lub po prostu nic)
  • zorganizowanie tego czasu inaczej – wyjazd z domu  (ośrodek wypoczynkowy, wycieczka)
  • zaplanowanie sobie czasu spędzanego w domu, samemu lub w gronie znajomych, a nie rodziny.
  • Przygotowanie sobie asertywnej odpowiedzi na pytanie ciotek i babć „dlaczego nie jesteś jeszcze w ciąży” lub kiedy wyjdziesz w końcu za mąż”, „dlaczego nie spędzasz świąt z rodziną, jak możesz” i innych przekraczających granice upartych dociekań rodziny.

Niby oczywiste ale dla wielu osób powyższe decyzje brzmią jak naruszenie tabu rodzinnego i kulturowego. Jednak gdy już  odważą się na własną autonomiczna decyzję o tym JAK CHCĄ spędzić ten czas, są zadowolone!