Inicjacyjna opowieść- w „Lalce”B.Prusa

Inicjacyjna opowieść ( „Lalka”Bolesława Prusa).

Nie sądziłam, że kiedykolwiek wrócę do lektury „przerobionej”w szkole, a mianowicie „Lalki”, Bolesława Prusa i to z punktu widzenia psychologii głębi, mitów, archetypów, jako opowieści o procesie inicjacji życiowej bohatera.

Stało się to po lekturze eseju Olgi Tokarczuk „Lalka i perła”, wcześniej chodząc wokół niej dość długo, bo to „tylko” o lekturze szkolnej. Czy warto czytać?

A jednak…Ciekawe będzie ponowne czytanie tej książki („Lalki”) z perspektywy obecnego etapu swojego życia osobistego  i zawodowego jako powieści o stawaniu się, o szukaniu sensu swojego życia(swojej perły), o poszukiwaniu i znajdowaniu różnych części siebie (początkowo w innych osobach i ich wartościach, potem integrując własne wartości i cele w sobie),więcej nie piszę, gdyż esej sam w sobie jest tak smakowity, że warto się w niego zagłębić.

Jak pisze autorka (s.80) „Każdy może być poszukiwaczem perły, ale żeby sobie to uświadomić, trzeba umieć przeniknąć ukryty sens swojego błądzenia i rozumieć je jako ciąg prób inicjacyjnych i jako serię przeszkód na drodze prowadzącej do domu. „Oznacza to, że ma on widzieć znaki, ukryte znaczenia, symbole w cierpieniach, depresjach, w niszczącym działaniu codzienności. Widzieć je i czytać, nawet jeśli ich tam nie ma.:jeśli się je widzi, można stworzyć jakąś strukturę i odczytać przesłanie w amorficznym przepływaniu rzeczy i monotonnym strumieniu faktów historycznych”-pisał Eliade.””.